Water

Square

Een onvoorstelbare hoeveelheid plastic drijft in de oceanen, dat via de voedselketen terechtkomt in de magen van vogels en vissen, die daardoor met uitsterven worden bedreigd. Tegelijkertijd stijgt de zeespiegel door de opwarming van de aarde. Natuurverschijnselen zoals tornado’s en cyclonen, hittegolven en zware regenperiodes worden steeds extremer door de toenemende klimaatverandering. Onze overmatige consumptiedrift is de veroorzaker van deze ontwikkeling.

Modern Wave

7. Ferial Kheradpicheh, Modern Wave, 2018, betonijzer en plastic (220 x 180 x 40 cm).

Ferial Kherad Picheh werkt al jaren met het thema water. De zee vormt voor haar geen grens tussen landen of werelddelen, maar juist een verbindend element. Deze kleurige golf straalt in eerste instantie blijdschap uit, maar toont bij nader inzien een steek onder water: de zee kan weliswaar mensen verenigen, maar diezelfde mensen bederven haar ook door hun consumptiedrift. Hier zien we geen vrolijke branding, maar een stortvloed van plastic soep.

Not a Beautiful Flower

8. Paul Klimecki, Not a Beautiful Flower, 2018, fotografie (elk 40 x 60 cm).

Plastic zakken zweven in groten getale door de oceanen. Ze lijken op kwallen of bloemen, op het eerste gezicht misschien wel mooi. Plastic heeft naast zijn pragmatische toepassingsmogelijkheden ook een esthetische component. Deze foto’s vragen aandacht voor de bescherming van ons milieu. Waarom moet er zoveel in plastic zakken worden verpakt? Hoe kunnen we er voor zorgen dat het niet in zee terecht komt; en hoe krijgen we het er uit?

Slotakkoord

9. Martha Marjenburgh, Slotakkoord, 2018. Digitale fotocompilatie met olieverf op doek (120 x 40 cm).

Twee handen steken uit boven het wateroppervlak. Gletsjers en ijskappen smelten, de zeespiegel stijgt. Alle levende wezens proberen zich te redden in het stijgende water en de mens tracht vergeefs te dirigeren. Maar ook hij gaat langzaam ten onder.

Light on plastic soup

10. Astrid Stoffels, Light on plastic soup, 2019, plastic sushibakjes met verf, ledverlichting, (30 x 120 cm).

Hergebruik van sushibakjes, steeds drie op elkaar. Astrid Stoffels gebruikte deze bakjes om verf in te mengen. Op deze manier gepresenteerd en verlicht roepen ze een driedimensionaal beeld op van een sprookjesachtig, transparant onderwaterlandschap, dat desondanks gedomineerd wordt door plastic soep en chemische troep. Wat gebeurt er allemaal onder het zeeoppervlak? Dit kunstwerk roept een beeld op van natuurverschijnselen zoals verzengende hitte, uitzonderlijke regenval, verwoestende tornado’s, die door de klimaatverandering steeds extremer worden. Het aantal van vijf dekselobjecten is geen toeval. Daarmee herinnert het kunstwerk aan de vijf grote plastic-soepdraaikolken in de oceanen, de North en South Pacific Gyre, de Indian Ocean Gyre en de North en South Atlantic Gyre.

Bagosphere

11. Tamar Shilo, Bagosphere, 2018, natuurlijke materialen op papieren winkeltassen (80 x 285 cm).

Tamar Shilo verzamelde papieren winkeltasjes uit vier wereldhoofdsteden (Chicago, Tel Aviv, Amsterdam en Parijs). Ze zijn van gerecycled papier en hebben de vroegere plastic tassen vervangen. Tamar Shilo naaide ze aan elkaar en beschilderde ze met bistre inkt, aardachtig krijt en waterverf in natuurlijke kleuren. De tasjes confronteren ons met onze consumptiebegeerte die de aarde en de oceanen bedreigt. Tegelijkertijd laat de kunstenares zien dat het mogelijk is iets moois te maken van duurzaam materiaal. Ook kunstenaars kunnen het milieu beschermen. De schildering laat de diepten van de zee zien en daarmee de natuur zoals hij was, zonder plastic soep en andere verontreiniging, als observatiepunt. De dirigerende mens is er in weggezakt. De weg naar verduurzaming is een lange.

Happen naar Lucht

12. Gaby Oltean-Lungu, Happen naar Lucht, 2018, olieverf, acryl, textiel en plastic (80 x 100 cm).

Gaby Oltean-Lungu gebruikte gerecycled materiaal. Ze verwerkte letterlijk plastics en textiel in de verf. De zeemeermin probeert wanhopig door de plastic soep naar boven te zwemmen. Lichtstralen vallen van bovenaf in het water. De kunstenares wil benadrukken dat het de hoogste tijd is dat wij mensen, de vervuilers, zorgvuldiger omgaan met onze planeet.

Ga terug naar